Πως μπορεί μία ορεινή πεζοπορική διαδρομή, την οποία έχεις κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, να μοιάζει με πρωτόγνωρη;  Η συνταγή είναι εύκολη και απλή.  Παίρνεις έναν, δύο ή και παραπάνω φίλους με τους οποίους ξέρεις πως είναι ιδανικοί για τέτοια «μαγειρέματα», προσθέτεις μία μερίδα καλού καιρού, πασπαλίζεις με την κοινή λαχτάρα και όρεξη για περπάτημα, και όλα αυτά τα ανακατεύεις στο βουνό που προτιμάς.  Το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι κάτι λιγότερο από εξαίρετο !

O οικισμός Γράμμουστα βρίσκεται στην αρχή της ορεινής περιοχής του όρους Πίνδου στα 1450 μ. και ήταν το κέντρο μιας αξιόλογης ομάδας βλάχικων οικισμών.  Απέχει περί τα 65 χλμ από την πόλη της Καστοριάς και κατοικήθηκε από τον 11ο αιώνα χωρίς βέβαια να αποκλείεται παλαιότερη παρουσία του.  Περιφεριακοί οικισμοί του ήταν οι: Φούσια, Βέρτενικ Λιβάδι, Πισκοχώρι κ.λπ.

25 τουριστικοί προορισμοί σε όλη την Ευρώπη βραβεύτηκαν με τον τίτλο «ευρωπαϊκός προορισμός αριστείας 2010» με θέμα «υδάτινος τουρισμός» στη διάρκεια τελετής για την απονομή του βραβείου στις Βρυξέλλες.

Διαβάζοντας το λεύκωμα της Λίζας Έβερτ για την Καππαδοκία το 1993, δεν πίστευα ότι θα περνούσαν 18 χρόνια μέχρι να έρθει η στιγμή που το όνειρο θα γινόταν πραγματικότητα.  Είναι αλήθεια ότι σήμερα πια, τέτοια όνειρα δεν μοιάζουν τόσο μακρινά και απραγματοποίητα.  Αντίθετα, η τουριστική βιομηχανία της γείτονος έχει καταφέρει να κάνει αυτούς τους προορισμούς αρκετά βολικούς για τους καλομαθημένους δυτικούς τουρίστες.

Τι πας να κάνεις εκεί;  Μόνο κουνούπια και υγρασία έχει.  Δεν έχει τίποτα να δεις.  Θα χάσεις το χρόνο σου και άλλα τέτοια φαιδρά μας έλεγαν φίλοι στο άκουσμα της επιθυμίας μας να επισκεφτούμε το Μεσολόγγι.  Βέβαια είναι αλήθεια ότι η Ολλανδία μοιάζει με άνυδρο τοπίο συγκρίνοντας την με την υγρασία που έχει το Μεσολόγγι όπως έγραφε και ο Byron.  Τα κουνούπια δε, παρά τις χειμερινές θερμοκρασίες δεν το βάζουν με τίποτα κάτω.  Φαντάζομαι τι θα γίνεται το καλοκαίρι.  Εντάξει και το μοντέλο της πόλης δεν διαφέρει από το νεοελληνικό αστικό μοντέλο και των άλλων πόλεων του τόπου μας.

Το ξέρατε ότι έχει γίνει μια παράφραση στην ελληνική γλώσσα ?   Έτσι πρέπει δηλαδή να έχει γίνει...  Δεν εξηγείται αλλιώς.  Όταν ο λαός λέει «Ο καθένας στο στοιχείο του», ίσως τελικά εννοεί πραγματικά... «Ο καθένας στο στοιχειό του».  Το δικό μας στοιχειό άρχισε να μουρμουράει από νωρίς την προηγούμενη εβδομάδα.  Έκλεινε και ο καιρός (δωράκι για τα κούλουμα) και το πρόγραμμα καταστρώθηκε, απλά και απέριττα...

Αυτήν την φορά επισκεφθήκαμε ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα καταφύγια στην Ευρώπη, όπου στα απόμερα δάση, στις δυσπρόσιτες πλαγιές, στα ρέματα, τα ποτάμια και τις λίμνες βρίσκουν καταφύγιο σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας. 
Ένας τόπος, όπου η μορφολογία του, συνδυαστικά με την διέλευση σημαντικών εμπορικών δρόμων (ρωμαϊκή "Βασιλική Στράτα"), επέβαλαν την ζεύξη των ποταμών με τα πιό εντυπωσιακά γεφύρια της Μακεδονίας.