Κλιματική αλλαγή: Η άλλη όψη

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου και της επαπειλούμενης κλιματικής αλλαγής έχει δώσει τροφή σε πολλά αντικρουόμενα σενάρια που επικρίνονται από ειδικούς και όχι μόνο.  Την αλήθεια ίσως δεν θα την διαπιστώσουν οι σημερινές γενιές.

Η Ελλάδα δεν παράγει το 2% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων ρύπων αλλά μόνο 0,34% των ανθρωπογενών (Ελλάδα: 96.382.000 έναντι 28.431.741.000 τόνων παγκοσμίως σύμφωνα με μετρήσεις του 2006) και μόλις 0,0175% του συνόλου από όλες τις φυσικές πηγές.  Αυτό βέβαια δεν μειώνει κατ' ελάχιστον την υποχρέωση μας για έλεγχο των καύσεων, όχι τόσο για «άμυνα» προς την κλιματική αλλαγή, αλλά, κυρίως, για να μειωθεί η σπατάλη των καυσίμων της Γης αφενός και η καταστροφή του περιβάλλοντος αφετέρου, αφού είμαστε ανίκανοι να τα εξασφαλίσουμε με άλλους τρόπους.

Τα αποθέματα καυσίμων της Γης έχουν ημερομηνία λήξης.  Αυτό ισχύει και για τα πυρηνικά καύσιμα.  Αν η γενιά μας δεν είναι σε θέση να εκμεταλλευτεί με ασφάλεια και σύνεση τα καύσιμα, ίσως οι επόμενες μπορούν.  Επομένως, γιατί να τους τα στερούμε σπαταλώντας τα σήμερα με τόσο κακή χρήση;

Στόχος μας οφείλει πρωτίστως να είναι η διάσωση των καυσίμων αποθεμάτων, καθώς και της πανίδας και της χλωρίδας.  Επιδίωξη πρέπει να παραμένει η μεγιστοποίηση του ποσοστού ΑΠΕ στην παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας.  Ο ήλιος μας παρέχει ενέργεια για ΑΠΕ 10.000 φορές περισσότερη από αυτή που χρειαζόμαστε, δωρεάν.  Ας το εκμεταλλευτούμε.

Αν η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη μας προέρχεται από ανθρώπινες δραστηριότητες, βρίσκεται στο στάδιο της θεωρίας και μέλλει να διαπιστωθεί.  Έως τότε είναι σφάλμα να συσχετίζεται η κλιματική αλλαγή με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2), διότι έτσι «ξεθωριάζει» ο στόχος, που είναι να μειώσουμε τη σπατάλη καυσίμων.  Τούτο διότι, πάρα πολλοί ειδικοί, σε επίπεδο ερευνητών και διδακτόρων Πανεπιστημίων, με άδολα κίνητρα, μας βεβαιώνουν ότι την κλιματική αλλαγή την «αποφασίζει» ο ήλιος και γενικότερα η θέση μας στο Γαλαξία, με την ακτινοβολία και κυρίως την «κοσμική».  Όχι, όμως, οι ανθρώπινες δραστηριότητες με το θερμοκήπιο τους.

Κατ' αυτούς οι αυξομειώσεις της θερμοκρασίας και CO2, είναι φαινόμενο περιοδικά εμφανιζόμενο στον πλανήτη μας από αιώνες και μάλιστα τα μέγιστα της θερμοκρασίας δεν συμπίπτουν, αλλά απέχουν από τη μέγιστη πυκνότητα του CΟ2 κατά αρκετές δεκάδες χρόνια.

Το διοξείδιο του άνθρακα (CΟ2) είναι ένας σωστός δείκτης παρακολούθησης των καύσεων άνθρακα, αλλά και το μόνο άκακο στις εκπομπές καυσαερίων, και συγχρόνως πολύ χρήσιμο στη φύση (π.χ. φωτοσύνθεση).  Το CΟ2 δεν είναι ρύπος ούτε «μπαμπούλας».

Είναι μεγάλο λάθος της ελληνικής Πολιτείας να εκμεταλλεύεται την προπαγάνδα των βιομηχανικών κρατών για να πετάξουμε στον «κάλαθο των αχρήστων», με κριτήριο τις εκπομπές CΟ2, αυτοκίνητα παραγωγής μετά το 1993.  Οι εντεταλμένοι ειδικοί της Πολιτείας μας, έχουν ελέγξει κατά πόσο αυτές οι προπαγάνδες μάς βλάπτουν;  Θεωρίες που για άλλους είναι ωφέλιμες, για μας είναι βλαπτικές και εντούτοις πέφτουμε στην παγίδα.  Να σημειωθεί ότι όλα τα αυτοκίνητα, μετά το 1993, έχουν τριοδικό καταλύτη, άρα θεωρούνται καθαρά, εκτός αν έχουν ανεπανόρθωτες φθορές.

Οι κανονισμοί EU1, EU2 κλπ. της ΕΕ, που επικαλούνται ως πρόσχημα κάποιοι, αναφέρονται σε ανώτατα επιτρεπτά όρια για τους ρύπους: CΟ, ΝΟx, HC, pm (μικροσωματίδια) και ΝΜΗC υδρογονάνθρακες πλην μεθανίου) σε g/Km, αδιακρίτως κυβισμού ή ισχύος και μέχρι ολικό βάρος 2,8 τ.

Οι προδιαγραφές αυτές δεν έχουν καμία σχέση με την κλιματική αλλαγή, διότι δεν ελέγχουν ούτε το διοξείδιο του άνθρακα (CΟ2) αλλά ούτε και το μεθάνιο (CΗ4), δηλαδή τα 2 βασικά αέρια του θερμοκηπίου.  Αντίθετα, μάλιστα, η μεγαλύτερη μείωση του ΝΟx, συνεπάγεται αύξηση του CΟ2!.

Η απόσυρση είναι επιθυμία των κρατών που παράγουν αυτοκίνητα και ανανεώνουν τις προδιαγραφές, ώστε να διευρύνουν την αγορά τους.  Γι' αυτό και έδωσαν κίνητρα απόσυρσης.  Εμείς για ποιό λόγο τα ακολουθούμε, αφού έχουμε αντίθετο συμφέρον;

Η χώρα μας εισάγει αυτοκίνητα και δεν παράγει.  Γιατί θα πετάξουμε πρόωρα στο καλάθι των αχρήστων αυτοκίνητα προδιαγραφών μετά το 1993;  Τι ποσά αντιπροσωπεύουν τα αυτοκίνητα «νέας» τεχνολογίας που θα τα αντικαταστήσουν;  Μας περισσεύουν;  Τα ελεύθερα συνεργεία θα μειωθούν, αφού η συντήρηση των νέων αυτοκινήτων, λόγω ηλεκτρονικής τεχνολογίας, περιέρχεται στην αποκλειστικότητα των αντιπροσωπειών, θα μειωθούν έτσι θέσεις εργασίας.  Δεν μας ενδιαφέρει;

Δεν υπάρχει κανένα τεχνικό επιχείρημα να «πετάμε» αδιακρίτως όλα τα αυτοκίνητα χρονολογίας νεότερης του 1993, ούτε και να τα καταδιώκουμε με φόρους, διότι αυτά συντηρούν μεγάλο μέρος της αγοράς και είναι χρήσιμα, όσο και αν ακούγεται τρελό.

Αν η ατμοσφαιρική ρύπανση σε ορισμένα σημεία υπερβαίνει τα όρια, δεν ευθύνονται οι προδιαγραφές, αλλά η μεγάλη συγκέντρωση κυκλοφορίας και τα «πειραγμένα» αυτοκίνητα, που δεν είναι λίγα.  Εδώ η Πολιτεία μας έχει αποδειχθεί ανίκανη να επέμβει.

Είναι απορίας άξιο, γιατί καλούνται οι διάφορες χώρες μαζί και η δική μας, να αγοράζουν δικαιώματα παραγωγής διοξειδίου, ενώ τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να διατεθούν για κατασκευή αποτελεσματικότερων φίλτρων και άλλων οικολογικών μονάδων.

Μήπως αναρωτήθηκε κανείς γιατί οι ΗΠΑ αρνούνται να συμμετάσχουν στο Πρωτόκολλο του Κιότο;  Είναι, άραγε, τόσο αδιάφοροι για την εξέλιξη του περιβάλλοντος ή μήπως έχουν μετρήσεις με τους δορυφόρους που διαθέτουν και γνωρίζουν κάτι που εμείς δεν γνωρίζουμε;

Οι αλήθειες για τους κινητήρες

Τα υβριδικά

Το υβριδικό είναι μηχανοκίνητο όπως τα συμβατικά, αλλά κατά περίπτωση και ηλεκτροκίνητο.  Υπάρχουν πολλοί συνδυασμοί χρήσης του ηλεκτροκινητήρα, του συσσωρευτή και της ΜΕΚ.

Το υβριδικό υπερέχει ενός διδύμου του, με συμβατικό κινητήρα, μόνο σε κυκλοφοριακό συνωστισμό της πόλης.  Σε ελεύθερη κίνηση, στους ανοικτούς δρόμους, προκύπτουν ίδιες καταναλώσεις και εκπομπές καυσαερίων, διότι η βασική παραγωγή ενέργειας είναι μόνο το καύσιμο, ενώ η ηλεκτροκίνηση ελάχιστα και σποραδικά παρεμβάλλεται.  Αν, λοιπόν, αγοράσω ένα υβριδικό για να κινούμαι σε πόλη, γιατί θα πρέπει να έχει μεγάλη ισχύ και βάρος;  Αν πάλι δεν κινούμαι συχνά σε πόλη, γιατί υβριδικό;  Μόνο για να «σέρνω» συνέχεια το επιπλέον βάρος του ηλεκτροκινητήρα και του συσσωρευτή;

 

 

Τα ηλεκτροκίνητα

Αν κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο ηλεκτροκινητήρας προκαλεί μηδενικούς ρύπους, απλώς πλανώνται ή παραπλανούν τους μη ειδικούς.  Η μόνη αλήθεια είναι ότι απλά εξάγει τους ρύπους στους τόπους ηλεκτροπαραγωγής.  Ο ολικός συντελεστής απόδοσης που αφορά στην καταναλισκόμενη ενέργεια, δεν είναι 90% αλλά μόνο κάπου 30% συνολικά.  Όσο για την αμφίδρομη ροή ενέργειας, πράγματι είναι κάτι που αυξάνει τον συντελεστή, στο αντίστοιχο ποσοστό, όμως, που οι επιβραδύνσεις τού οχήματος γίνονται ηλεκτρικά και όχι μετά μηχανικά μέρη πέδησης.

Το μέλλον της ηλεκτροκίνησης βρίσκεται μόνο στην κυψέλη καυσίμου, με την προϋπόθεση ότι το υδρογόνο δεν προέρχεται από ηλεκτρόλυση που χρησιμοποιεί ρεύμα από θερμικά εργοστάσια.  Παραδόξως, η παραγωγή του εναλλακτικού καυσίμου «μεθανόλη», χρειάζεται ως πρώτη ύλη διοξείδιο του άνθρακα.

 

 

του ΑΝΑΡΓΥΡΟΥ Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Διπλ. Μηχανολόγος - Μηχανικός (ομότιμο μέλος ΤΕΕ)

τεύχος ΤΕΕ 2591

Προβληματισμοί ...

Ακόμα και µία κοινωνία ηλιθίων είναι ταξική. Έτσι ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος, ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.

Ανώνυμος
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account