Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Πάρνηθα: πεζοπορική διάσχιση μέχρι τον Αυλώνα

11-4-2012
Γεράσιμος Μάρης
(3652)

Πως μπορεί μία ορεινή πεζοπορική διαδρομή, την οποία έχεις κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, να μοιάζει με πρωτόγνωρη;  Η συνταγή είναι εύκολη και απλή.  Παίρνεις έναν, δύο ή και παραπάνω φίλους με τους οποίους ξέρεις πως είναι ιδανικοί για τέτοια «μαγειρέματα», προσθέτεις μία μερίδα καλού καιρού, πασπαλίζεις με την κοινή λαχτάρα και όρεξη για περπάτημα, και όλα αυτά τα ανακατεύεις στο βουνό που προτιμάς.  Το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι κάτι λιγότερο από εξαίρετο !

Με τον Αντώνη (Metalaxe) και τον φίλο του Μάρκο, είχαμε να βρεθούμε από πέρυσι, στην πεζοπορία μας στο φαράγγι του Δημοσάρη και την κορυφή της Όχης.  Φέτος αποφασίσαμε να κάνουμε την διάσχιση της Πάρνηθας από τους Θρακομακεδόνες μέχρι τον Αυλώνα, διαδρομή που περνάει από πολύ όμορφα αλλά και απομονωμένα μέρη του βουνού.

Η συνάντησή μου με τον Μάρκο έγινε το πρωί της Κυριακής στον σταθμό Ειρήνη του Ηλεκτρικού και με τον Αντώνη στο σταθμό του ΟΣΕ στις Αχαρνές.  Από εκεί και οι τρεις μας με το ένα αυτοκίνητο φτάσαμε μέχρι το τελεφερίκ στους Θρακομακεδόνες, ενώ το άλλο θα το χρησιμοποιούσαμε στην επιστροφή μας από τον Αυλώνα με το τραίνο.

Στην συνέχεια πήραμε την καμπίνα του τελεφερίκ και ανεβήκαμε μέχρι το Μον Παρνές γλιτώνοντας την μεγάλη ανάβαση στο βουνό.

Από το Μον Παρνές ακολουθήσαμε το καμμένο μονοπάτι που πηγαίνει στο Μπάφι και από εκεί στη Μόλα μέσω του διάσελου των ψηλών κορυφών, και του πιο πυκνού ελατοδάσους της Πάρνηθας.  Η  συγκεκριμένη περιοχή, αλλά και αυτή της ευρύτερης περιοχής της Μόλας, που έμειναν ευτυχώς απείραχτες από την μεγάλη φωτιά του 2007, είναι από τις πιο υγιείς δασικές εκτάσεις σε σχέση με άλλες τοποθεσίες του βουνού καθώς ο βορινός προσανατολισμός τις ευνοεί ιδιαίτερα.  Στο ξεκίνημα της πορείας μας επικρατούσε ελαφρυά συννεφιά η οποία σε λίγη ώρα είχε αντικατασταθεί από έναν λαμπερό ήλιο.

Στο εκκλησάκι της Μόλας, τον Άγιο Πέτρο, κάναμε την πρώτη μας μικρή στάση για κολατσιό.  Δεν καθυστερήσαμε πολύ και σύντομα βρισκόμασταν και πάλι στον δρόμο με κατεύθυνση αυτή τη φορά το μικρό λιβάδι στο Λοιμικό με το γνωστό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου αλλά και το μικρό αρχαίο φρούριο στο παρακείμενο ύψωμα.

Στο αρχαίο φρούριο, που έχει εξαιρετική θέα προς όλες τις κατευθύνσεις, κάναμε άλλη μία μικρή στάση.  Το συγκεκριμένο σημείο είναι τόσο απομακρυσμένο από «τα πάντα», και η αύρα του, η θέα του και η ησυχία που επικρατεί εκεί, σε κάνουν να ηρεμείς, να ξεχνάς τις όποιες έννοιες και να έρχεσαι πιο κοντά με τον ίδιο σου τον εαυτό !

Περισσότερες πληροφορίες για το αρχαίο φρούριο μπορείτε να βρείτε: εδώ

Κάντε κλικ στην πανοραμική εικόνα από το φρούριο του Λοιμικού για μεγαλύτερη ανάλυση !