Προορισμοί

  • Συνεργάτες και φίλοι του offroader μοιράζονται μαζί μας εμπειρίες από τα ταξίδια τους. Απολαύστε διαδρομές και πάρτε ιδέες...
  • 1

Πάρνηθα: πεζοπορική διάσχιση μέχρι τον Αυλώνα

Πως μπορεί μία ορεινή πεζοπορική διαδρομή, την οποία έχεις κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, να μοιάζει με πρωτόγνωρη;  Η συνταγή είναι εύκολη και απλή.  Παίρνεις έναν, δύο ή και παραπάνω φίλους με τους οποίους ξέρεις πως είναι ιδανικοί για τέτοια «μαγειρέματα», προσθέτεις μία μερίδα καλού καιρού, πασπαλίζεις με την κοινή λαχτάρα και όρεξη για περπάτημα, και όλα αυτά τα ανακατεύεις στο βουνό που προτιμάς.  Το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι κάτι λιγότερο από εξαίρετο !

Με τον Αντώνη (Metalaxe) και τον φίλο του Μάρκο, είχαμε να βρεθούμε από πέρυσι, στην πεζοπορία μας στο φαράγγι του Δημοσάρη και την κορυφή της Όχης.  Φέτος αποφασίσαμε να κάνουμε την διάσχιση της Πάρνηθας από τους Θρακομακεδόνες μέχρι τον Αυλώνα, διαδρομή που περνάει από πολύ όμορφα αλλά και απομονωμένα μέρη του βουνού.

Η συνάντησή μου με τον Μάρκο έγινε το πρωί της Κυριακής στον σταθμό Ειρήνη του Ηλεκτρικού και με τον Αντώνη στο σταθμό του ΟΣΕ στις Αχαρνές.  Από εκεί και οι τρεις μας με το ένα αυτοκίνητο φτάσαμε μέχρι το τελεφερίκ στους Θρακομακεδόνες, ενώ το άλλο θα το χρησιμοποιούσαμε στην επιστροφή μας από τον Αυλώνα με το τραίνο.

Στην συνέχεια πήραμε την καμπίνα του τελεφερίκ και ανεβήκαμε μέχρι το Μον Παρνές γλιτώνοντας την μεγάλη ανάβαση στο βουνό.

Από το Μον Παρνές ακολουθήσαμε το καμμένο μονοπάτι που πηγαίνει στο Μπάφι και από εκεί στη Μόλα μέσω του διάσελου των ψηλών κορυφών, και του πιο πυκνού ελατοδάσους της Πάρνηθας.  Η  συγκεκριμένη περιοχή, αλλά και αυτή της ευρύτερης περιοχής της Μόλας, που έμειναν ευτυχώς απείραχτες από την μεγάλη φωτιά του 2007, είναι από τις πιο υγιείς δασικές εκτάσεις σε σχέση με άλλες τοποθεσίες του βουνού καθώς ο βορινός προσανατολισμός τις ευνοεί ιδιαίτερα.  Στο ξεκίνημα της πορείας μας επικρατούσε ελαφρυά συννεφιά η οποία σε λίγη ώρα είχε αντικατασταθεί από έναν λαμπερό ήλιο.

Στο εκκλησάκι της Μόλας, τον Άγιο Πέτρο, κάναμε την πρώτη μας μικρή στάση για κολατσιό.  Δεν καθυστερήσαμε πολύ και σύντομα βρισκόμασταν και πάλι στον δρόμο με κατεύθυνση αυτή τη φορά το μικρό λιβάδι στο Λοιμικό με το γνωστό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου αλλά και το μικρό αρχαίο φρούριο στο παρακείμενο ύψωμα.

Στο αρχαίο φρούριο, που έχει εξαιρετική θέα προς όλες τις κατευθύνσεις, κάναμε άλλη μία μικρή στάση.  Το συγκεκριμένο σημείο είναι τόσο απομακρυσμένο από «τα πάντα», και η αύρα του, η θέα του και η ησυχία που επικρατεί εκεί, σε κάνουν να ηρεμείς, να ξεχνάς τις όποιες έννοιες και να έρχεσαι πιο κοντά με τον ίδιο σου τον εαυτό !

Περισσότερες πληροφορίες για το αρχαίο φρούριο μπορείτε να βρείτε: εδώ

Κάντε κλικ στην πανοραμική εικόνα από το φρούριο του Λοιμικού για μεγαλύτερη ανάλυση !


Σε λίγη ώρα συνεχίσαμε την πεζοπορία μας βορειοανατολικά, προς το μικρό λιβάδι με τα δύο πηγάδια που είναι κόμβος μονοπατιών, με την μία κατεύθυνση να πηγαίνει προς τον Αυλώνα και την άλλη προς την Μαλακάσα.  Από εκεί ακολουθήσαμε την πρώτη κατεύθυσνη και το βορειοδυτικό μονοπάτι που οδηγεί στο λιβάδι και το ομώνυμο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου.  Η διαδρομή πλέον είχε περάσει σε χαμηλότερα υψόμετρα και οι θάμνοι με τα πεύκα ήταν τα κυρίαρχα φυτά, ενώ και η ζέστη ήταν περισσότερο αισθητή, αλλά όχι τόση που να έκανε την πεζοπορία μας δυσάρεστη.

Η τρίτη και τελευταία μας στάση έγινε έξω από το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου.  Είχαμε διασχίσει το μεγαλύτερο τμήμα του βουνού σχεδόν χωρίς να το καταλάβουμε.  Σε λίγο θα βγαίναμε στον χωματόδρομο που σε μία περίου ώρα θα μας έβγαζε στον Αυλώνα.  Και όμως, ενώ είχαμε γεμίσει από υπέροχες εικόνες, όλο αυτό φάνταζε τόσο σύντομο.  Είναι μία καλή ευκαιρία για να επαναληφθεί σύντομα !

Από τον Άγιο Νικόλαο συνεχίσαμε το κεντρικό μονοπάτι, που για λίγες εκατοντάδες μέτρα κινείται μέσα στην κοίτη ενός ξηροπόταμου, και σε λίγο βγήκαμε στον χωματόδρομο που οδηγεί από τον Αυλώνα στην περιοχή Βούντημα, ενώ από παρακλάδια του μπορεί κάποιος να πάει είτε προς τα Δερβενοχώρια, είτε προς την Φυλή.  Εμείς βέβαια συνεχίσαμε προς την πόλη του Αυλώνα.

Φτάνοντας στον σιδηροδρομικό σταθμό του Αυλώνα, δεν χρειάστηκε να περιμένουμε ούτε 15 λεπτά, αφού το τραίνο της επιστροφής ήρθε πολύ γρήγορα.  Σχεδόν το ίδιο γρήγορα φτάσαμε και στις Αχαρνές ενώ στη συνέχεια πήγαμε με το αυτοκίνητο που είχαμε αφήσει εκεί, στο πάρκινγκ του τελεφερίκ για να πάρουμε το άλλο αμάξι.  Η διάσχιση της Πάρνηθας είχε ολοκληρωθεί.

Φαίνεται πως το OTT (Offroader Trekking Team), γνήσιο παιδί του www.offroader.gr έχει αρχίσει να γίνεται θεσμός.  Ήδη μετρά δύο απόλυτα επιτυχημένες πεζοπορικές εκδρομές αφήνοντάς μας τις καλύτερες εντυπώσεις, τόσο από τα μέρη που επισκευθήκαμε όσο και από την παρέα μας που έδεσε πολύ δυνατά.  Και δεν θα σταματήσει εδώ.  Υπάρχουν στα σκαριά και άλλες πεζοπορικές διαδρομές, σε κοντινούς αλλά και πιο μακρινούς προορισμούς.  Και βασικός μας στόχος, εκτός από την ίδια την εκδρομή είναι ένας.  Να περνάμε όλοι όσο καλύτερα μπορούμε !

Το σύνολο της διαδρομής μας φαίνεται στην παρακάτω εικόνα:

Το ίχνος της διαδρομής μαζί με υψομετρικά στοιχεία εμφανίζονται στο link: http://ridewithgps.com/routes/1030518

Τις φωτογραφίες σε μεγαλύτερο μέγεθος τις βλέπετε: εδώ

Προβληματισμοί ...

Για ποιό λόγο σιδερώνουν τις πυτζάμες;

κάποιος είπε
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account