Προορισμοί

  • Συνεργάτες και φίλοι του offroader μοιράζονται μαζί μας εμπειρίες από τα ταξίδια τους. Απολαύστε διαδρομές και πάρτε ιδέες...
  • 1

Αης Στράτης

Χαράματα Τρίτης 10 του Ιούλη κουλουριασμένοι στα “αεροπορικά” καθίσματα του Ο/Γ Ταξιάρχης ακούσαμε τα μεγάφωνα να μας ειδοποιούν για την άφιξή μας στον Αη Στράτη.  Την προηγούμενη στο Λαύριο, φτάνοντας περασμένο απόγευμα, μας κράτησαν στο ντόκο, δύο αυτοκίνητο όλα κι όλα, δηλαδή ένα κανονικό και ένας γάιδαρος, μέχρι να μπουν τ΄ άλλα για Λήμνο και Καβάλα.  Άρα βγαίνουμε πρώτοι.

Δρομολόγιο 8 με 9 ώρες.  Εμείς με το σας και το σεις να βρούμε το κάθισμά μας.  Ρε εδώ είναι Βαλκάνια, κάθεσαι όπου βρεις εκτός και αν έχεις καμπίνα μαζί με καμιά 100 euro επιπλέον.  Το πλοίο είναι super όμως με κλιματισμό ρυθμισμένο λίγο πριν τα τινάξεις και το σαλόνι πιασμένο από τους πρώτους.

Τι σου μένει;  Το κασόνι στη κουβέρτα με τα σωσίβια, αλλά αυτά θέλουν και καμιά 20ριά χρόνια πίσω ή ... τα αεροπορικά, όχι τα δικά σου βέβαια αλλά ότι έχει απομείνει από διπλοτριπλοπιασμένα κι αυτά, δίπλα σε καμιά πόρτα και σίγουρα έχοντας συντροφιά τις πατούσες του μπροστινού η του πισινού σου.

Όμως ο προορισμός είναι ο Αη Στράτης.  Τ΄ άλλα είναι μετά.  Μαζέψαμε όσες πληροφορίες μπορέσαμε από βιβλία, από το internet και από φίλους.  Εκείνο όμως που μας ωθούσε περισσότερο απ΄ όλα ήταν η ιστορική μνήμη για τους εκτοπισμένους.

Όταν ο καταπέλτης άρχισε να χαμηλώνει μπροστά μας είχαμε το μοναδικό αυτοκίνητο που μπήκε μαζί μας από το Λαύριο και τρείς ακόμη ανθρώπους.  Δύο σ΄ ένα “παπί”, ο άλλος οδηγός και δύο εμείς, σύνολο πέντε.  Δεύτερο δεκαήμερο του Ιούλη πέντε άνθρωποι.  Βγήκαν και κάτι κιβώτια, έμειναν εκεί μέχρι να έρθει η δική τους ώρα.  Είχε δεν είχε λιμενικό, δεν κατάλαβα.  Φοράνε και κάτι μπλε σκούρες στολές, δεν θα τον είδα στο σκοτάδι.  Μην ρωτάτε αν μπήκε επιβάτης.

Το TJ ρόλαρε στην άδεια προβλήτα.  Τα φώτα θαμπά από την υγρασία, ο Ταξιάρχης πήρε φουριόζικα ρότα για τη Λήμνο, ψυχή ζώσα.  Που πάμε ορέ; Τηλέφωνο στη κ. Μπαλάσκα.  Μας έβλεπε από το παράθυρο του παλιού αρχοντικού και σημερινού ξενώνα “ο Αης Στράτης”.  Ξενυχτάω, μ΄αρέσει.  Μας είχε ενημερώσει.  Θα σας περιμένω. Και μας περίμενε.

Πάρτε την ανηφόρα αριστερά από την γέφυρα.  Περάστε το μουσείο της δημοκρατίας και μετά από την αριστερή στροφή μπείτε στο parking του ξενώνα. Η είσοδος του “Αη Στράτη” φωτισμένη με μια μικρή λάμπα πνιγμένη στα αναρριχώμενα και καταμεσής της πόρτας η πληθωρική κ. Μπαλάσκα.

Θαρρώ δεν πέρασαν περισσότερα από μερικά δευτερόλεπτα και το Τζούλια αντικατέστησε τα κεριά και τα λιβάνια.  Διαβήκαμε το μεγάλο κεντρικό διάδρομο του παλιού αρχοντικού ρίχνοντας κλεφτές ματιές στα δωμάτια που υπήρχαν δεξιά και αριστερά με τις πόρτες ορθάνοικτες.  Κάτι αλλιώτικο, παράξενο ”σαν τοπίο του βυθού” , παρακολουθούσε τις σκιές μας που φουριόζες ανηφόρισαν τα σκαλιά για τον πάνω όροφο.  Στο 3, τα κλειδιά είναι στην πόρτα.  Τα λέμε.

Ακουμπήσαμε τα πράγματα και ανοίξαμε την μπαλκονόπορτα.  Δεν είχε ακόμη ξημερώσει.  Είμαστε αρκετά ψηλά.  Η υγρασία έκανε το βλέμμα θολό, που αγκαλιά με τη ζέστη το μείγμα έδινε τις δικές του διαστάσεις.  Τώρα τι κάνεις μέχρι να σκάσει ο ηλιάτορας;  Κάθεσαι στη βεράντα και περιμένεις να δεις τι θα φανερωθεί ή ξαπλώνεις στα λευκά σεντόνια να πάρεις ανάσες από το “υπέροχο” ταξίδι του Ταξιάρχη;

Και τα δύο.  Ο προσανατολισμός δυτικός, άρα μας ανήκουν τα ηλιοβασιλέματα.  Όταν πια οι ίσκιοι μίκρυναν, αποφασίσαμε να ανιχνεύσουμε τις πρώτες πτυχές αυτής της Αιγαιοπελαγίτικης εσχατιάς.

Λοιπόν, είμαστε στην αριστερή πλευρά του οικισμού πάνω στη στράτα για το ελικοδρόμιο και το νεκροταφείο.  Έχουμε θέα ολόκληρη την κοιλάδα που είναι ο οικοδομικός ιστός μέχρι τη θάλασσα και  το λιμάνι.  Σωστό παρατηρητήριο.  Σε αιχμαλώτιζε το αγνάντι.  Περάσαμε ατέλειωτες ώρες καταγραφής του μπλε στα καμώματα του με το ασημί και το πορτοκαλί.  Δεν σας είπαμε και το άλλο.  Μια ψαρούκλα ζωγραφισμένη πάνω από το προσκέφαλο.  Με κάτι χρώματα ρε παιδί μου.  Coris Julius το λένε.

Αναρωτηθήκαμε αν και τα άλλα δωμάτια έχουν ψάρακλες.  Δεν ξέραμε όμως αν υπάρχουν κι άλλοι ένοικοι και κάναμε το κουνέλι.  Όταν διαπιστώσαμε τη μοναδικότητα μας μπήκαμε στα δωμάτια και πήραν φωτιά τα κλείστρα.  Να και Zeus Faber να και Scomper Colias.  Σαν ενυδρεία έμοιαζαν τα δωμάτια.  Λέτε να γίνουμε και μεις ψάρια;  Πάμε για μπάνιο γρήγορα μη μας πιάσουν τα μάγια.

 

Ο ξενώνας μας.

 

Προβληματισμοί ...

Έχει γίνει ποτέ αγώνας αυτοκινήτων στην Πέτρου Ράλυ;

Κάποιος είπε
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account