Οι offroaders στο Rally Acropolis 2017

    Τερμάτισε και φέτος, το γνωστό σας αγαπημένο πλήρωμα Ιαν Παπανικολάου - Γιώργου Κυπριανού, στο εμβληματικό ράλλυ Ακρόπολις 2017.  Οι γνωστοί μας offroaders με "εκτός δρόμου" καταβολές από το BRAT και το Stratego αντίστοιχα, έτρεξαν φέτος με τα αυτοκόλλητα του περιοδικού μας.

    Το απόγευμα της Παρασκευής 2 Ιουνίου, το πλήρωμα, με το Νο 72 στις πόρτες του Toyota Yaris, πήρε εκκίνηση από την Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας για το ράλλυ που ήταν ο τρίτος γύρος του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ράλλυ (ERC) και προσμετρούσε ως διπλός για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ράλλυ με κάθε σκέλος να έχει ξεχωριστή κατάταξη.

Τα συγχαρητήριά μας στο πλήρωμα και την ομάδα υποστήριξης για την τεράστια προσπάθειά τους και οι ευχές μας για ακόμα καλύτερες διακρίσεις στο μέλλον !

 

- -

- -

- -

 

    Μόλις δυό μέρες μετά τον τερματισμό, ο Ιαν γράφει στο Facebook για την μάχη τους κι εμείς απλά αντιγράφουμε εδώ την περιγραφή για να μην χαλάσουμε καθόλου την ατμόσφαιρα όπως την έζησε η ομάδα.

6-6-2017   Iain Papanicolaou with George Kyprianou:

Του 2017 το Ακροπολικό ανάγνωσμα πρόσχωμεν

    Άργησα λίγο να βρώ τα πάσα μου, αλλά να ’μαι εδώ.  Μου έχουν μείνει πάρα πολλά στο μυαλό μου από εκφράσεις και συναισθήματα μεταξύ μας, τόσα πολλά που σίγουρα θα ξεχάσω κάτι και κάποιον φοβάμαι.  Κι αυτό γιατί η χαρά μου ήταν τεράστια και η συγκίνηση, με τον αριθμό των ατόμων που πέσανε πάνω μου να βοηθήσουν ο καθένας με τον τρόπο του όταν έγινε η στραβή το Σάββατο.

    Αρχικά δεν θα έβλεπα καμία ράμπα, ούτε εκκίνησης ούτε τερματισμού χωρίς την στήριξη του κόσμου.  Μπορεί να φαίνεται αστείο και ανούσιο αλλά εσείς με ανεβάσατε εκεί.  Ναι, με τα μπλουζάκια και με τις χορηγίες.  Στην Ελλάδα μάλλον είναι κάτι περίεργο και ξένο όπως έχω καταλάβει, αλλά έξω γίνεται κατά κόρον από μικρές συμμετοχές μέχρι μεγάλες σε παγκόσμιο επίπεδο.  Ο κόσμος στηρίζει και αυτό είναι φανταστικό, πόσο μάλλον στις μέρες μας.  Εσείς μου δώσατε το GO και το FINISH και ήσασταν μαζί μου όλη την ώρα, στα ωραία, στα άσχημα.  Το ευχαριστώ είναι λίγο πραγματικά.

 

Πάμε στα του αγώνα.

    Ξεκινώντας το Σάββατο το πρωί, λέμε πρέπει να πάμε να δούμε που πατάμε και που βρισκόμαστε.  Το αυτοκίνητο μόλις έχει βγεί από ένα rebuild και το στήσιμο του έχει αλλάξει τελείως.  Οπότε πάμε ήρεμα να δούμε τι κάνουμε και στη πορεία να ρυθμίσουμε ότι μπορούμε.

 

    Πρώτη Γραβιά πάμε για το GO και στο λεπτό μας, ο Ριζικάρης μας λέει σβήστε.  Τι παίχτηκε;  Το 71 έχει τουμπάρει, παγώσαμε.  Τώρα ήταν εδώ μπροστά μας ο Άγγελος με τον Γιώργο.  Ιδρώσαμε παραπάνω μέχρι να ακούσουμε το ότι είναι καλά.  Έτσι ξεκινάμε λοιπόν και η περιπέτεια παίρνει μπροστά για τα καλά.

    Κάπου από την μέση και μετά αρχίζω και ακούω τους παλιούς δαίμονες του Γιάρις να μουγκρίζουν.  Άρχισε το ρετάρισμα και προσπαθώ να κρατηθώ ψύχραιμος.  Τελειώνει η μαραθώνια κατάβαση και σταματάμε στην άκρη, σαν αίλουρος ο Κυπριανού πετάγεται και αλλάζει πολλαπλασιαστή.  Έτσι συνεχίζουμε και πάμε για Άμφισσα, ούτε κράνη βγαίνουν ούτε τίποτα.  Κατευθείαν μέσα στον χρόνο μας ευτυχώς.

    Πάμε δυνατά όσο μπορούμε, δεδομένου ότι δεν έχουμε κάνει κανένα τεστ και το αυτοκίνητο δεν έχει τιμόνι λόγο μιας δοκιμής στην ανάρτηση να σταθούμε λίγο πιο ψηλά.  4ος χρόνος στη κατηγορία και 40 κάτω από πέρσι αβίαστα δεν ήταν άσχημο.  Δένει το γλυκό σιγά σιγά.

Η Άμφισσα 1, η μόνη ειδική που μας έκανε τη χάρη και βγήκε απροβλημάτιστη. Ψάχνοντας ακόμα το αυτοκίνητο που δε στρίβει πουθενά, με αγάπη και προδέρμ και χρόνο 12:18. 

    Με αυτή τη φόρα πάμε για το πρώτο Παλαιοχώρι.  Βλαστημάμε κλασσικά στην μαραθώνια απλή με τις άπειρες φουρκέτες.  Φτάνουμε και πάμε για εκκίνηση.  Όλα good και GO.  Ο ρυθμός ανεβασμένος αλλά ακόμα στο ψάξιμο για πατήματα.  Έτσι στο 2ο χλμ στην "φώλα" που ανεβαίνει πάνω ο δρόμος κι αριστερά η κοπάνα καταφέρνω να βρεθώ απέναντι με το χειρόφρενο να μη δουλεύει κλασσικά όπως πρέπει για να κάνω το τετ α κε να γυρίσω.  Μπαμ λοιπόν στου χαντάκι.

Στο 21:35 το μπαμ μπουπ

 

    Ο κόσμος έσπευσε να σπρώξει, αρκετός στο σημείο.  Βγαίνουμε και τελικά γκαπ, όλα στραβωμένα μπροστά αριστερά.  Δεν ήταν τα χιλιόμετρα και το μπαμ μεγάλα αλλά η γωνία που έσκασε, είπε να βρεί σε ενα σκαλοπατοντούβαρο μέσα.  Όλος ο τροχός προς τα πίσω, με στραβωμένο ψαλίδι, σπασμένο μπιλιοφόρο, στραβή μετώπη, σπασμένη φτερωτή από τη βάση της και γενικά ζημιά.  Δεν ήταν τόση η απογοήτευση όσο άλλες φορές, γιατί ήταν κάτι που το "κατάφερα" εγώ.  Δεν έμεινα από βλακείες.  Τρελός Σιούτας Ενδιάμεσος που αγαπάμε, μας οδήγησε στην καντίνα μέχρι να έρθει η πλατφόρμα να φορτώσουμε.

    Επιστροφή λοιπόν σέρβις, με μια σιγουριά μέσα μου ότι θα τα καταφέρουμε να τρέξουμε την δεύτερη μέρα.  Δε θα πάει χαμένος τόσος κόπος για να βρεθούμε εδώ.  Κι εκεί ξεκινάει το πάρτυ.  Λύσιμο όλα μπροστά.  Κι εδώ η συγκίνηση βαράει κόκκινο.  Όλοι πάνω μας να βοηθήσουν.  Οι Μπαξεβανάκηδες και το team τους τι να πώ;  Εκεί λες και ήταν το δικό τους αυτοκίνητο, με βοηθήσανε με πράγματα, εργαλεία κι ότι χρειαζόταν.  Οι δικοί μου, ο πατέρας μου, ο Αντώνης μας, ο Κυπριανού, ο Ιάσωνας, η γυναικάρα μου όλοι πάνω στη γιαρούκλα.

    Αφού βρίσκουμε και βεντιλατέρ που δε ταιριάζει ακριβώς, έρχεται ο συντοπίτης μου Θοδωρής Πανούτσος.  "Θα μπεί, δεν έχει επιλογή".  Τι άλλο να θέλω να ακούσω.  Πόσο πιο περήφανος μπορώ να νιώσω για τους συναθλητές μου που πονάγανε σαν να το πάθανε αυτοί.  Με τα χίλια ζόρια λοιπόν, το πρωί πάμε να φύγουμε, το ημιαξόνιο που αλλάξαμε κοπανάει κι αυτό.  1 ώρα έμενε να βγούμε από το ΣΕΧ, μη πάει στράφι όλη αυτή η προσπάθεια.  Μπαξεβανάκης to the rescue φυσικά και όλα κομπλέ.

Τι να πώ εγώ τώρα ρε παιδιά;  Πόσο πολύ μπορώ να ευχαριστήσω όλους όσους βοήθησαν;

    Δεν έχω λόγια για όλη την ομάδα μου που ξενύχτησε, που πάλεψε και τα κατάφερε.  Που έκανε το δικό της Ακρόπολις.  Όλοι γύρω, οι Πολυχρονόπουλοι με τον Κουτσούκο που είχαν τα δικά τους να φτιάξουν από την τούμπα, εκεί να δουν αν θέλουμε κάτι.  "Δεν περιγράφω άλλο".

 

- -

- -

 

    Με χαμόγελο για τη Δεύτερη μέρα και πολύ προσεκτικά.  Η αριστερή ρόδα έχει χάσει κάθε ρύθμιση και όλο το αμάξι κουνιέται σαν διάολος αλλά προχωράμε.  Ελευθεροχώρι 1, βγήκαμε με το χαλίκι να μας λέει μη πάτε και πιο γρήγορα θα σας σταματήσω στην άκρη.  Ρεγγίνι 1, πάμε κι από εκεί να βγούμε.  Βγαίνουμε, τρέξιμο για Ελάτεια, είναι πολύ στενά τα χρονιά όρια.

    Και πάμε για τον μαραθώνιο της Ελάτειας.  Το αμάξι δείχνει να αντέχει για να την βγάλει.  Βέβαια κάπου εκεί μετά την αλλαγή πορείας για Καρυά αρχίσαμε τα δαιμόνια από τις κεραίες.  Ρεταρίσματα και μπράπα μπρούπα, μαρτύριο στην ανηφόρα.  Πότε με 3 πότε με 2 κυλίνδρους.  Βγαίνουμε φουντωμένοι.

    Σέρβις αλλάζουμε όλους τους πολλαπλασιαστές και τα μπουζί.  Βάζουμε τη βενζίνη μας και άντε πάμε να το τερματίσουμε.  Στροφή για Μπράλο και πράπα προύπα πάλι, να σου γ...

    Πάμε ρε, δε με νοιάζει, δεν ήρθαμε εδώ για να σταματήσουμε στην άκρη.  Αγκομαχώντας τις περνάμε, και το Ρεγγίνι.  Με τα νερά και φόρα για να βγεί και βγαίνει η γιαρούκλα, δε μασάει.  Κάπου προς τον τερματισμό της ειδικής αρχίζω να την ακούω dolby digital.  Ο γιατρός μας στο Στοπ μου λέει πλακώσου στα νερά, αφυδάτωση έχεις πάθει, πιες πολύ νερό και μια έμεινε θα την βγάλεις.  Αυτό έλειπε λέω, να μη τη βγάλω.

Στο 3:40 το πέρασμα από τα νερά

    Ελάτεια και πάμε.  Το νιώθω το αμάξι να ζορίζεται αλλά να μου λέει πάμε να τερματίσουμε.  Ο Γιώργος δίπλα μου άψογος να δίνει τέμπο για να ανεβαίνουμε τα ανηφόρια.  "Ρε Γιώργο, Τέζα πάω, όλες τις ειδικές τις έχω βγάλει τέρμα γκάζι, τόσο πάει" !

    Και τερματισμός, πάει κι αυτό, πέρασε.  Πάμε για ράμπα.  Με το άγχος φυσικά στην απλή, μη μας κάνεις κάτι τώρα σε παρακαλούμε.

    Μας έβγαλε το θεριό, μας έφερε.  Παρά τα προβλήματα, δικαίωσε τον κόπο όλων.  Αυτό σκεφτόμουν κι εγώ όλη την ώρα.  Και στη ράμπα σπρώξαμε και την έταιρη γιαρούκλα των Μπαξεβανάκηδων που δεν προχώραγε, να άνεβει.  Ήταν το λιγότερο που μπορούσα να κάνω για να πω ευχαριστώ.

Αυτό ήταν το Ακρόπολις του 2017.

Μικρό;  Κομμένο;  Ανιαρό;

Όχι για εμένα και όσους το ζήσανε, κι αυτό με νοιάζει.

    Να ’στε όλοι καλά κι εύχομαι και του χρόνου να γράφουμε ξανά για τον εθνικό μας αγώνα, μείον τις ζημιές .

Y.Γ. Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος, θα σας πώ οτι για να το διαβάσετε όλο κάτι δε πάει καλά με εμάς γενικά.

    Το πλήρωμα θέλει να ευχαριστήσει όσους στήριξαν την προσπάθειά του στο φετινό Seajets Acropolis Rally.  Ένα μεγάλο ευχαριστώ αξίζει στους Offroader.gr, Dog Trainer Mike T, στους 4Τροχούς και στο GRally.

 

- -

 

 

Πέρα από το αγωνιστικό κομάτι απολαύστε και τα πανέμορφα κορίτσια της Seajets χορηγού του αγώνα.

-

- -

 

Πηγές - φωτογραφίες: Facebook, acropolisrally.gr, Youtube

Προβληματισμοί ...

Το οργανωμένο έγκλημα έχει διαφορετικά ονόματα ανά τον κόσμο. Στην Ιταλία ονομάζεται καμόρα, στην Αμερική μαφία και στην Ελλάδα κυβέρνηση.

Κάποιος είπε
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account