Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
offroader

Ναι, μπορεί να συμβεί και σε σένα !

Η ζωή είναι όμορφη, μαγική μερικές φορές.  Αλλες πάλι είναι τόσο περίεργη που νομίζεις ότι ζεις σε μια φαντασίωση.  Τι με έπιασε πάλι θα σκεφτείτε, ε να κάνει ζέστη και το μυαλό αρχίζει να παίζει παιχνίδια από μόνο του.

Offroader από μικρός και θυμάμαι την υπέρτατη φαντασίωση που μόνιμα μοιραζόμασταν ο Μιχάλης κι εγώ πεζοπορώντας πάνω στην Πάρνηθα.  Την τότε Πάρνηθα, τη ζωντανή, πριν της στερήσει την ανάσα η πύρινη λαίλαπα του 2007.

Να εκεί που περπατάγαμε, λέει, ξαφνικά βγαίνουμε από τα έλατα και σ΄ένα ξέφωτο νάσου οι σουηδέζες τουρίστριες να κάνουν την ηλιοθεραπεία τους ...   Μιχάλη, πόσες φορές άραγε δεν είχαμε ευχηθεί χαζοκουβεντιάζοντας, να γινόταν κάποτε πραγματικότητα.  Βέβαια τα χρόνια πέρασαν οι εξορμήσεις με τον Μιχάλη έγιναν παρελθόν και η φαντασίωση αυτή ξεχάστηκε με τον καιρό.

Τέτοιες φαντασιώσεις είναι τόσο απίθανο να συμβούν όσο στο γνωστό μοναδικό φινάλε της ταινίας "Ο Ηλίθιος κι ο Πανηλίθιος" (Dumb and Dumber) με τους Τζιμ Κάρεϊ και Τζεφ Ντάνιελς.  Να, ξέρετε, αυτή την σκηνή με το γεμάτο λεωφορείο με τις πανέμορφες κοπέλες του Hawaian Tropic με τα μπικίνι, που έψαχναν δύο τύπους για να τους αλοίφουν αντηλιακό στην καλοκαιρινή "μπικίνι περιοδεία τους στο Αμέρικα" !

 

Αύγουστος με σαραντάρι στα σίγουρα.  Τετάρτη καταμεσήμερο.  Η αμμουδιά στο νησί γεμάτη με νωχελικούς θαμώνες της υπαίθριας επιχείρησης με τις λαδωμένες ξαπλώστρες.  Την ραστώνη σπάνε μονάχα μερικές αραιές παιδικές φωνές πάνω στα νοικιάρικα κανώ.

Ο δεκάχρονος γιός μου φρόντισε να σιγοψηθούμε στον ήλιο για κανα τρίωρο τουλάχιστον.  Ευτυχώς τον περισσότερο χρόνο τον περάσαμε πάνω σε ένα θαλάσσιο ποδήλατο με βουτιές να δροσίζουν σποραδικά τα κορμιά μας.  Συνέχεια στην αμμουδιά με φόντο την θαμπή καταχνιά του Αιγαίου.  Βλέπετε τα μελτέμια φέτος δεν μας έκαναν την χάρη.

Οι ώρες πέρασαν κι αφού εξαντλήσαμε τις αντοχές μας στον ήλιο και τ' αλάτι, αποφασίσαμε να φύγουμε.  Τριάντα μόλις βήματα μας χώριζαν από το αραγμένο στην σκιά, ενός θαυματουργού αρμυρικιού, Νίβα.  Ξεκλείδωμα και άπλωμα της πετσέτας στο κάθισμα για να μην το βρέξουμε με το μαγιώ.  Τόσο χύμα είμασταν.

Εκεί που ετοιμαζόμουν να κλείσω την πόρτα και να γυρίσω το κλειδί στη μίζα, ακούω μια νεανική φωνή πίσω μου.  "Εεεεε μήπως μπορείτε να μας βοηθήσετε ;'

Γυρίζω.  Μια ντροπαλή πιτσιρίκα, γύρω στα εικοσιδύο της, με μπικίνι τοπ και ένα σορτσάκι ερχόταν στη μεριά μου.  Αιφνιδιάστηκα.  Μάλλον κάτι θα έγινε στην παραλία ή ίσως να θέλει να ξεκολήσουμε από την άμμο ...

Βαριεστημένος από την έντονη ζέστη στέκομαι.  Χαλάλι, ας είναι καλά η ευγένειά της.  Για να μην τα πολυλογώ, η κοπέλα με ρώτησε "μήπως έχετε καλώδια για την μπαταρία ;  Εχουμε μείνει."

Αύγουστος και να μένεις καταμεσήμερο από μπαταρία !  Ενδιαφέρον.  Το Νίβα είναι της φίλης μου και δεν είμαι σίγουρος αν έχει καλώδια.  Σκέφτομαι καλύτερα και θυμάμαι ότι πριν καναδυό χρόνια την είχα βοηθήσει να φτιάξει ένα ξύλινο κιβώτιο για τα εργαλεία και όλα τα χρειαζούμενα στο offroad.  Ωχχ εκεί μέσα γίνεται το μάλε - βράσε.  Τα πράγματα είναι σφηνωμένα τόσο γερά και είναι τόσο ανακατεμένα που αμέσως μου έρχεται αυθόρμητα η απάντηση:

"Εεε όχι δεν έχω καλώδια, λυπάμαι"

Η κοπελιά γυρίζει την πλάτη και πηγαίνει προς ένα μικρό μαύρο Getz.

Κάνω δεξιά μου να αφήσω τον σάκο με τη μάσκα και τον αναπνευστήρα και το μάτι μου πέφτει πάνω σε έναν κίτρινο όγκο, σφηνωμένο πίσω από την πλάτη του συνοδηγού μου.  Ωπα ! αυτή είναι μια μπαταρία με "κροκόδειλους" ειδική για την περίπτωση.  Αμέσως ήρθε στο μυαλό μου ολόκληρη η, πονεμένη, ιστορία που έγινε η αιτία για την αγορά της.  Την ανασύρω και δοκιμάζω αν έχει μείνει καθόλου φορτίο μέσα της, πράγμα που θεώρησα εντελώς απίθανο μετά από τόσους μήνες απραξίας.

Θαύμα, το οργανάκι της έδειχνε αρκετά υψηλή στάθμη !  Αντε, σκέφτηκα, να το κάνω το ψυχικό.  Κατεβαίνω με το κίτρινο πακέτο στο χέρι και πηγαίνω στη μικρή.  "Βρήκα κάτι χρήσιμο, που ίσως να βοηθήσει" είπα.

Εκείνη αμέσως χαμογέλασε από την απροσδόκητη λύση και γύρισε προς την θέση του οδηγού δίνοντας την εντολή: "άνοιξε το καπώ".  Ταυτόχρονα, από την πόρτα, βλέπω να αναδύεται μια ακόμα κοπελιά, ίδιας ηλικίας με το ίδιο ακριβώς ντύσιμο (ο Θεός να το κάνει) και με περίσσιο χαμόγελο που τόνισε την ομορφιά της.

Ξαφνιάστηκα ευχάριστα.  Εεε δεν σου τυχαίνει και κάθε μέρα αυτό το θέαμα.  Κρατώντας την ψυχραιμία μου, της επαναλαμβάνω "μπορείς να ανοίξεις το καπώ ;".  Ψάχνει κάτω από το τιμόνι βρίσκει τον λεβιέ κι ανασηκώνεται λίγο το καπώ.  Η άλλη κοπέλα βάζει το χέρι της στην χαραμάδα και προσπαθεί να το σηκώσει.  Μάταια όμως.  Δεν ξέρει το κόλπο με την ασφάλεια.

"Θα μου δείξετε πως ανοίγει" με ρώτησε ναζιάρικα, "δεν μπορώ μόνη μου".

Πιάνω το χέρι της το καθοδηγώ στην κρυφή ασφάλεια και το μαγικό έγινε.  Χαράς ευαγγέλια κι από τις δυό τους.  Ούτε "ξανθές" να ήτανε.  Για την ακρίβεια είχαν και οι δυό τους σκούρα καστανά μαλιά μαζεμένα πίσω.  Ψάχνω να βρω τη βέργα που στερεώνει το καπώ ανοικτό, αλλά τίποτα.  Προσπαθεί κι κοπελιά δίπλα μου, τα ίδια.

"Κράτα το, δεν θα μας πάρει πολύ ώρα" της είπα.  Ακουμπώ το κίτρινο πακέτο, ελευθερώνω τους ακροδέκτες και λέω "να στη βάλω ;"   Η κοπέλα, χαμογέλασε πονηρά και σώπασε.  "Την μπαταρία εννοώ" συμπλήρωσα αμέσως.  Με γρήγορες κινήσεις γίνεται η σύνδεση. "Ας τις αφήσουμε λίγη ώρα να πάρει φόρτιση η μπαταρία" είπα.

Βγαίνει κι οδηγός κι αφού με πλησιάσε κι αυτή άρχισε το παράπονο.  "Αχχ όλο ατυχίες είμαστε σε αυτές τις διακοπές.  Νοικιάσαμε το αυτοκίνητο και μείναμε αμέσως από μπαταρία.  Ολο περιπέτειες είμαστε οι καημένες ..."

"Κορίτσια είσαστε μέρες στο νησί ;"

"Οχι μόλις χθές ήρθαμε και δεν έχουμε και λεφτά.  Ούτε που να μείνουμε.  Ολα ανάποδα μας πάνε"  συμπλήρωσε με τόνο που έδειχνε ότι έψαχνε για παρέα.  Κάτι ψέλισα για να τις καθησυχάσω για την κακή τους τύχη.  Συνεχίζοντας να ψιλοπαραπονιώνται, ψεύτικα, πέρασε ο χρόνος που νόμισα ότι έπρεπε να δοκιμάσουμε την τύχη μας: με τη μίζα φυσικά.

"Μπες" της λέω "και βάλε μπρος".  Εκείνη μπαίνει, γυρίζει το κλειδί και ω του θαύματος η μηχανή κάνει δυο τρεις στροφές και παίρνει εμπρός.  Ανακούφιση από μέρους μου, τουλάχιστον δεν πήγε χαμένος ο κόπος μας.  Αλλά καπάκι έρχεται το σοκ.  Η μηχανή σβύνει !  Ωπα σκέφτομαι, το πρόβλημα είναι τώρα άλλο.  Θα ξέμειναν κι από βενζίνη !  Ισως να είναι πραγματικά άτυχες τελικά.

Η κοπέλα που κρατούσε ανοικτό το καπώ και φαινόταν η εξυπνότερη από τις δύο, ρωτάει την φίλη της "σου έσβησε, ή την έσβυσες ;"  "Την έσβυσα" αποκρίθηκε η άλλη !!!

Αμάν, σε ξανθές από ανέκδοτο πέσαμε.  Βέβαια κάνοντας δεύτερες σκέψεις, αυτό "δεν είναι και τόσο κακό" εεε ;  Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν έχουμε και λέμε:  Δυο πανέξυπνες όμορφες πιτσιρίκες, που ξέμειναν από λεφτά και μεταφορικό μέσο, που ψάχνουν για διαμονή και διασκέδαση.  Χμμμ, καθόλου άσχημος συνδυασμός.

Υπαγε οπίσω μου Σατανά ! Επιστρέφω στην πραγματικότητα, πολεμώντας τις όποιες σκέψεις μου.  Εξηγώ στην οδηγό ότι η μπαταρία της φορτίζει από την μηχανή κι ότι θα έπρεπε, μόλις την ξεκινούσαμε, οπωσδήποτε να μην της ξανασβύσει και να κάνει μια διαδρομή ώστε να φορτισθεί.

"Ααα δεν το ήξερα.  Και που μπορούμε να πάμε που να έχει δράση" με ρώτησε.

"Δράση ; τι εννοείς" αποκρίθηκα με ενδιαφέρον.

"Ε να κόσμο, κίνηση, παρέα, ξέρεις ...  Οχι να βρεθούμε μόνες στα βουνά, στην ερημιά !" απάντησε.

Τώρα μάλιστα.  Τι απαντάς σε αυτό, έχοντας τον γιό σου να σε περιμένει λίγα βήματα παραπέρα ;

"Να πάρετε τον δρόμο που συνεχίζει από εδώ και θα φτάσετε στον Κούνδουρο, εκεί θα βρείτε ... οργανωμένη παραλία" πρόλαβα να σκεφτώ αντιγράφοντας συνειδητά τον ρόλο στο θρυλικό τέλος του "ηλίθιου και πανηλίθιου" !

Ξανά αναμονή για να μεταφερθεί, το όποιο υπόλειμα ενέργειας από την κίτρινη μπαταρία στην βασική.  Τι να το κάνεις όμως ;  Η ζωή σπάνια σου δίνει δεύτερη ευκαιρία.  Ετσι και με τη μίζα μας, γύρισε μισή στροφή και τέλος.  Μετά τη δεύτερη προσπάθεια ούτε καν γύρισε, ταλαντώνοντας ρυθμικά το ρελέ της ...

 

Η ζωή είναι όμορφη, μαγική μερικές φορές.  Αλλες πάλι είναι τόσο περίεργη που νομίζεις ότι ζεις σε μια φαντασίωση.  Και ναι πράγματι τη ζείς κι ας μοιάζει τόσο ψεύτικη.  Από χθες λοιπόν το αποφάσισα: το φινάλε του έργου, που λέγαμε, δεν είναι νοσηρή φαντασία του σεναριογράφου, σίγουρα έχει συμβεί σε κάποιον !

{qtube vid:=UfSOumv-QQ4}

Προβληματισμοί ...

Ο καλύτερος τρόπος να εκδικηθείς είναι να περνάς καλά.

κάποιος είπε
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account