Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/customer/www/offroader.gr/public_html/x/libraries/rokcommon/RokCommon/Service/ContainerImpl.php on line 460

Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/customer/www/offroader.gr/public_html/x/media/widgetkit/widgets/lightbox/lightbox.php on line 49
www.offroader.gr - Συνέντευξη με τον Γιώργο Θεολόγη: Ευ ...προπονείσθαι!
Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
offroader

Deprecated: implode(): Passing glue string after array is deprecated. Swap the parameters in /home/customer/www/offroader.gr/public_html/x/plugins/content/jw_allvideos/jw_allvideos.php on line 73

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/customer/www/offroader.gr/public_html/x/libraries/f0f/input/input.php on line 102

Συνέντευξη με τον Γιώργο Θεολόγη: Ευ ...προπονείσθαι!

 altΟ Γιώργος Θεολόγης είναι ένας από τους πιό γνωστούς και πολυβραβευμένους οδηγούς αγώνων 4x4 στην Ελλάδα, με προσανατολισμό στους αγώνες  'περιπέτειας' (trophy, wild terrain, trial  και παλιότερα mad cup). Ανήκει επίσης στον ιδρυτικό πυρήνα του Συλλόγου Τετρακίνησης Βόρειας Ελλάδας (ΣΤΕΒΕ), με έντονη παρουσία στον χώρο του 4x4.

Ειδικά για τους  offroaders που αναζητούν κάτι παραπάνω, ο Γιώργος Θεολόγης αποτελεί μια αστείρευτη πηγή πληροφοριών, γνώσης αλλά και τεκμηριωμένης άποψης .  Η συνέντευξη που ακολουθεί έγινε με την μορφή 'χαλαρής συζήτησης' στον χώρο του, ανάμεσα σε αγωνιστικά αυτοκίνητα, ανταλλακτικά και μετατροπές υπό κατασκευή.

 

  • Γιώργο, πως προέκυψε η ενασχόλησή σου αυτή, αρχικά με το 4x4 γενικά και ειδικότερα με τους αγώνες;

Η πρώτη μου επαφή με 4x4 έγινε όταν υπηρετούσα τη θητεία μου σαν  οδηγός, με αυτοκίνητο Μ38Α-1.  Εκείνη την εποχή σαν πολίτης έπαιρνες δίπλωμα στα εικοσιτρία.  Εγώ δεκαοχτώ χρονών τότε, είχα μεγάλον ενθουσιασμό και αναζητούσα τις πιο δύσκολες ...‘αποστολές’.  Μάλιστα είχα πάρει και προαγωγή σε .... υποδεκανέα (γέλια), όταν ανέβασα εφόδια σε ένα φυλάκιο αποκλεισμένο από τα χιόνια.  Από τότε ‘κόλλησα’ με το 4χ4, κι όσο περνούσε ο καιρός η αγάπη μου μεγάλωνε.  Αν προσθέσεις την αγάπη για το βουνό, τη φύση γενικά, και το γεγονός ότι το 4x4 είναι ένα μέσο να φτάσεις σε μέρη που είναι απροσπέλαστα με άλλο τρόπο... ορίστε η απάντηση.

  • Kι οι αγώνες;

Οι αγώνες... η καλή παρέα με οδήγησε να συμμετάσχω σε κάποιος αγώνες, φιλικούς αρχικά, και στην πορεία να διακριθώ.  Μέσω του ΣΤΕΒΕ και με επαφές και με άλλους συλλόγους.  Η πρώτη μου συμμετοχή σε αγώνα ήταν περίπου το 1997-1998... τότε ήτανε τα πρώτα χρόνια του φεστιβάλ του Άρδα.  Η λέσχη του Έβρου είχε οργανώσει ένα φιλικό αγώνα trial, εμείς συμμετείχαμε σαν σύλλογος, και η πρώτη επαφή ήταν εκεί.  Έτσι ξεκίνησαν οι αγώνες, κι ήρθαν κι οι διακρίσεις.

  • Εκτός αγώνων, ποιά είναι η σχέση σου με το περιβάλλον, και πως αυτή σχετίζεται με το 4x4 ;

Συνεχίζω να κάνω τις ίδιες ωραίες βόλτες που έκανα, για να έχω την επαφή με τη φύση.  Ο καθένας πιστεύω ότι κάπως επιδιώκει να έρθει σε επαφή με τη φύση.  Εμένα μ’ αρέσει να κάνω τη βόλτα μου σ’ ένα χωματόδρομο με το αυτοκίνητό μου, άλλους τους αρέσει να περπατάνε στο βουνό, είναι ανάλογα με την επιλογή του καθενός.  Εγώ συνδυάζω την αγάπη μου για το off road, με την επαφή με τη φύση.  Για μένα είναι αλληλένδετα αυτά.

  • Μια που το ανέφερες, η ανάγκη του ανθρώπου της πόλης να βρεθεί κοντά στην φύση συχνά οδηγεί στην απόκτηση ενός τετρακίνητου.  Παρ’ όλα αυτά, ένα τέτοιο αυτοκίνητο έχει συνήθως δυσμενέστερες επιπτώσεις στο περιβάλλον από ένα συμβατικό, με ίδια χρήση.  Ποιά είναι η άποψή σου:  Ποιοι λόγοι θα δικαιολογούσαν την χρήση ενός τετρακίνητου κατά την γνώμη σου ;

Η χρήση του τετρακίνητου εντός πόλης, σαν όχημα ... μεταφοράς, να το πω έτσι, δεν εξυπηρετεί.  Τα τετρακίνητα δεν κάνουν για την πόλη, κυριολεκτικά δεν κάνουν.  Θα ‘πρεπε η χρήση τους να γίνεται σε κάποια μέρη που είναι απαραίτητη.  Πρέπει δηλαδή να υπάρχει κάποιος ουσιαστικός λόγος, παράδειγμα η διαμονή σε κάποιο μέρος με δύσκολη πρόσβαση, χιόνια κτλ.  Το να έχω ένα τετρακίνητο και να το πηγαίνω για καφέ δεν μου λέει τίποτα.  Ναι μεν, έχει κανείς έτσι μια επιλογή παραπάνω, αλλά.... δεν είναι αρκετά σημαντικός λόγος.

  • Τελευταία υπάρχουν όλο και συχνότερα διαμαρτυρίες περί ρύπανσης και γενικά πιέσεων που ασκούνται σε οικοσυστήματα κτλ. από τα 4x4.  Από την άλλη μεριά, υπάρχει το επιχείρημα της μεγαλύτερης ρύπανσης των βιομηχανιών, της ανεξέλεγκτης καλλιέργειας κτλ. πως θα απαντούσες ;  τι θα έπρεπε να έχει υπόψη του ο κάθε ένας για τις πιθανές επιπτώσεις των επιλογών του;

Κάθε επαφή με το περιβάλλον, όπως και να έχει, ό,τι και να είναι, έχει κάποιες επιπτώσεις, δημιουργεί κάποιες φθορές, να το πούμε έτσι.  Πρέπει κάποιος να φροντίσει ώστε οι φθορές που προκαλεί, είτε με το όχημά του, είτε απλά περπατώντας κι ανοίγοντας ένα μονοπάτι... είτε οτιδήποτε κάνει, να είναι περιορισμένες.  Να δίνεται η ευκαιρία στη φύση να ανακάμψει.  Αλλά τελικά ... είναι στη συνείδηση του καθενός τι δρόμο έχει να επιλέξει.  Ο αγρότης ας πούμε που ανέφερες– ξέρεις ότι κάθε βδομάδα βγαίνω για προπόνηση και βλέπω κάτι πράγματα απίστευτα: εκτάσεις ολόκληρες με πουρνάρια, με τα χρόνια έχουν αποψιλωθεί και καλλιεργούνται – είναι ζημιά, μιλάμε για μεγάλες εκτάσεις, η καταστροφή είναι πάρα πολύ μεγάλη.  Είναι πραγματικότητα αυτό.  Και όλα αυτά στα δεκαπέντε χιλιόμετρα από την πόλη, μην πούμε για κάπου μακρύτερα.  Αλλά αυτό τι σημαίνει, ότι επειδή κάποιος ‘ανοίγει’ ένα χωράφι πρέπει να το κάνει κι άλλος, να το κάνω κι εγώ; – μεταφορικά μιλώντας.  Είναι στη συνείδηση του καθενός, όπως είπα.

alt

  • Τα τελευταία χρόνια γίνονται όλο και πιο σοβαρές, έως και ακραίες (το λέει και η λέξη άλλωστε - extreme) μετατροπές σε αγωνιστικά τετρακίνητα.  Αντίθετα με τους περισσότερους, έχεις επιλέξει να περιορίσεις την εξέλιξη του αυτοκινήτου σου στα όρια που επιβάλει η χρήση και προσωπικός σου τρόπος οδήγησης.  Παρ’ όλα αυτά βρίσκεσαι συχνά μπροστά από πολύ πιο εντυπωσιακά αυτοκίνητα.  Ως αγωνιζόμενος, πως κρίνεις την διαρκώς αυξανόμενη τάση για extreme μετατροπές ;

Αυτό συμβαίνει λόγω του ‘ανταγωνισμού’ που αρχίζει πριν ακόμα από τον ίδιο τον αγώνα:  Ποιός θα έχει το καλύτερο, το δυνατότερο, το ικανότερο αυτοκίνητο, ώστε να ‘πάρει’ τον αγώνα με την μικρότερη προσπάθεια.  Θα ήταν πάρα πολύ ωραίο να είχαμε όλοι από ένα αυτοκίνητο με τα τέσσερα λάστιχα και τη μηχανή που φορούσε ‘μαμά’ και να βγαίναμε στο βουνό.  Θα βγάζαμε περισσότερα ‘γούστα’ ας το πούμε.  Γιατί τώρα τα αυτοκίνητα, έτσι όπως τα ‘χουμε κάνει... δεν τα ευχαριστιόμαστε.  Και δεν τα ευχαριστιόμαστε γιατί δεν υπάρχει το ‘ακατανίκητο’, να το πω έτσι, πλην του ‘επικινδύνου’.  Και όταν φτάσεις στο επικίνδυνο, τα πράγματα είναι σοβαρά.  Θα περνούσαμε καλύτερα με τέσσερα ‘μαμά’ λάστιχα.  Γιατί έτσι το βουνό δίνει περισσότερες συγκινήσεις.  Και για μας, σαν οδηγούς, αλλά και για τους άλλους γύρω μας.

Γιατί το να εξελίξω ένα αυτοκίνητο με μεγαλύτερα λάστιχα και πιο ψηλή ανάρτηση κτλ κτλ. έτσι ώστε την λακκούβα ή την πέτρα να την βλέπω σαν πετραδάκι, ε ! δε ‘λέει’ – στο τέλος θα πηγαίνουμε με τα γκρέιντερ στο βουνό.  Ή θα βάλουμε λάστιχα από γκρέιντερ στα αυτοκίνητα.  Δεν υπάρχει όριο σ’ αυτό το πράγμα.  Εγώ αναπολώ τις ‘ωραίες μέρες’ του βουνού, μόνο με λάστιχα, που κι αυτά τα παίρναμε μισοτιμής μεταχειρισμένα –φαντάσου σε τι  κατάσταση ήτανε.  Δεν θα πιστέψεις τι γούστα βγάζαμε. Σκέψου ότι ακόμα και μια πλαγιά με βροχή δεν μπορούσαμε να την ανεβούμε.  Μια πλαγιά – που τώρα φαίνεται αστείο.  Υπάρχουν κομμάτια στο βουνό, που όταν έβρεχε – θεωρητικά και τότε είχαμε τα ίδια αυτοκίνητα που έχουμε τώρα - δεν μπορούσαμε να τα ‘βγάλουμε’.  Τα αυτοκίνητα τα τραβούσαμε με τα χέρια να τα βγάλουμε πάνω.  Τότε βέβαια είχαμε μόνο τέσσερα λάστιχα και την ‘μαμά’ ανάρτηση.  Δεν υπήρχε δηλαδή κάτι άλλο, δεν είχαμε ούτε μπλοκέ διαφορικά, ούτε ανάρτηση ενάμισυ μέτρο, τίποτα.  Κι όποιος είχε εργάτη, ήτανε ... βασιλιάς.

Σήμερα, στο ίδιο τερραίν, τα ‘ίδια’ αυτοκίνητα ... κάνουνε τα πάντα, κάνουνε περίπατο.  Έχουν αλλάξει πάρα πολύ τα πράγματα.

  • Εκτός από αγωνιζόμενος έχεις διατελέσει και οργανωτής.  Η εξέλιξη που περιγράψαμε παραπάνω ανεβάζει τον πήχη σε κάθε αγώνα, αφού και οι συμμετέχοντες πια αναζητούν διαρκώς όλο και πιο δύσκολα terrain, προκειμένου να εκμεταλλεύονται τις αυξημένες δυνατότητες των αυτοκινήτων.  Έτσι πολλές φορές οι διοργανωτές χαράζουν διαδρομές σε ‘παρθένα’ κομμάτια. Ποιά είναι η θέση σου σε αυτό ;

Στο παρελθόν, στον αγώνα τουλάχιστον που χάραξα εγώ (ΣΤΕΒΕ trophy), περάσαμε κι από παρθένα κομμάτια. Μοιραία, περνώντας από παρθένα επιβαρύνεις το περιβάλλον, δεν υπάρχει περίπτωση. Αλλά δεν γίνεται να στήσεις έναν αγώνα περιπέτειας διαφορετικά. Είναι η φύση του αγώνα τέτοια, είναι trophy. Δεν μπορείς να κάνεις trophy σε δρόμο, δεν γίνεται. Αν δεν μπεις σε μια ρεματιά, ας πούμε, απλά δεν υπάρχει αγώνας. Όμως και παρθένο με παρθένο έχει διαφορά. Δεν είναι το ίδιο ένα πέρασμα σε ρεματιά με ένα πέρασμα σε δασωμένο. Αλλά και το δασωμένο, από την άλλη μεριά,  δεν εξυπηρετεί απαραίτητα τις ανάγκες του αγώνα. Το ζητούμενο είναι να είναι τεχνικά απαιτητικό το κομμάτι – για να το πετύχεις αυτό δεν χρειάζεται απαραίτητα να καταστρέψεις κάτι.

  • Υπάρχει κάποια απαίτηση σε τέτοια κατεύθυνση , κάποιος μηχανισμός 'προστασίας΄ ή 'πρόληψης';

Παλιά δεν υπήρχαν τέτοιες απαιτήσεις – άδειες από δασαρχείο, παραδείγματος χάριν.  Τα τελευταία δύο χρόνια φαίνεται να αναπτύσσεται η τάση – και καλά κάνει – να εξασφαλίζονται άδειες.  Στον τελευταίο αγώνα που πήγαμε για παράδειγμα, στην Παύλιανη, στην Φθιώτιδα (σημ: ο Γ.Θ. κατέκτησε την πρώτη θέση στον αγώνα, Νοέμβριος 2009), ο οργανωτής είχε καθορίσει συγκεκριμένη διαδρομή για την οποία είχε εξασφαλίσει άδεια από το Δασαρχείο, και είχε θέσει σαν ποινή δεκαπέντε λεπτά για οποιαδήποτε επαφή με δέντρο – οποιοδήποτε δέντρο.  Έτσι σε ανάγκαζε – γιατί και η ποινή είναι σημαντική – να ελίσσεσαι με προσοχή μέσα στην διαδρομή.  Πολλοί λέγανε: ‘τι σημασία έχει, θα τελειώσει ο αγώνας και θα έρθουνε να τα πατήσουν όλα’ – αλλά δεν είναι έτσι.  Ο οργανωτής πρέπει να λαβαίνει τα μέτρα του, και καλώς φαίνεται να επιβάλλεται η άδεια.  Και πάλι η συνείδηση στη μέση.  Γιατί μπορεί και να πάρεις το αλυσοπρίονο και να τα κόψεις όλα.

  • Βλέπεις να αυξάνονται οι χρήστες των τετρακίνητων αυτοκινήτων, και με τι προσανατολισμό; οι αγώνες παίζουν κάποιο ρόλο;

Οι χρήστες του τετρακίνητου αυξάνονται, όχι στα ‘κλασσικά’ καθαρόαιμα τετρακίνητα, αλλά στα SUV.  Αυτό δεν βλέπω να έχει σχέση με τους αγώνες, με τους οποίους εμπλέκομαι εγώ τουλάχιστον, είναι μάλλον αδιάφορο.  Περισσότερο θα έλεγα ότι οφείλεται στη διαφήμιση και στη μόδα της εποχής.

  • Τα τελευταία χρόνια ασχολείσαι και επαγγελματικά με το 4x4, συντήρηση, βελτιώσεις, μετατροπές.  Ποιές είναι οι απαιτήσεις των πελατών σου σε σένα, ως εξειδικευμένο επαγγελματία ;

Σε μένα έρχονται για μετατροπές – extreme μετατροπές.  Λόγω της εμπλοκής μου με τους αγώνες, υποθέτω.  Έρχονται πελάτες – όχι απαραίτητα αγωνιζόμενοι - να τους στήσω ανάρτηση, για παράδειγμα, που να ανοίγει ένα μέτρο και είκοσι εκατοστά.  Ένα μέτρο και είκοσι εκατοστά !!! Έτσι ώστε, να περάσουν – θεωρητικά - ένα εμπόδιο που είναι ανυπέρβλητο – για αυτούς.  Αλλά όπως ξέρεις, πολλές φορές τονίζω ότι την διαφορά δεν την κάνει η ανάρτηση αλλά ο οδηγός.  Προπόνηση και πάλι προπόνηση.  Αυτό το ξέρουν καλά οι αγωνιζόμενοι, ειδικά η παρέα η δική μας – τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα ...στο βουνό !

  • Να κλείσουμε με μια ίσως χιλιοειπωμένη, αλλά ουσιαστική ερώτηση: τι θα είχες να προτείνεις στους φίλους τετρακίνητους που διαβάζουν την κουβέντα μας:

Όπως είπα, τη διαφορά την κάνει ο οδηγός.  Θέλει αγάπη για το τετρακίνητο, προσοχή κι ενασχόληση με το βουνό. Και κυρίως προπόνηση.  Κομμάτια από όπου περνάς να τα ξαναπερνάς ξανά και ξανά με διαφορετικούς τρόπους για να το ‘δεις’ διαφορετικά και να εξελιχθείς.  Τα (καθαρόαιμα) τετρακίνητα έχουν δυνατότητες που εμείς συνήθως δεν μπορούμε να φτάσουμε, είτε είναι ‘μαμά’ είτε είναι ‘φτιαγμένα’.  Ένα τέτοιο ‘εξελιγμένο’ αυτοκίνητο απλά διορθώνει τα δικά σου λάθη πιο εύκολα – που ένα ‘μανίσιο’ δεν το κάνει.  Το ζήτημα είναι να περιορίσεις τα λάθη σου.  Προπόνηση δηλαδή, προπόνηση και πάλι προπόνηση.

Ας βγεις στο βουνό όποτε μπορείς – Σάββατο, Κυριακή, όποτε έχεις χρόνο.  Και πάντα με παρέα, γιατί είναι και πιο ασφαλές αλλά έχει και πιο πολύ γούστο.  Και υπάρχει και ανταγωνισμός έτσι, υγιής ανταγωνισμός, άμιλλα.  Ο ένας μαθαίνει από τον άλλον, τι αυτοκίνητο έχει, τι διαφορές έχουν, πως το πέρασε ο ένας αυτό, πως εκείνος το άλλο....  Πάντα να προσπαθεί κανείς να μάθει κάτι παραπάνω και να εξελιχθεί.

 

 

 

Προβληματισμοί ...

Αυτό που στα γενέθλια σβήνεις τα κεράκια και όταν πεθάνεις στα ανάβουν... δεν το καταλαβαίνω.

κάποιος είπε
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account